Jita Kyoei

Jita Kyoei

Budo principes en gedachten

Vele Japanse krijgskunsten zijn veel meer dan alleen maar het aanleren van technieken om jezelf te verdedigen of om aan te vallen bij dreigend gevaar.

Achter het Budo, de verzamelnaam voor Japanse krijgskunsten, zit vaak een algemeen gedachtegoed of nog dieper, een filosofie. Het judo, een budo vorm afkomstig vanuit het eeuwenoude jiujitsu, ontstaan in de samurai tijd, is gebouwd op twee filosofieën. Het Jita Kyoei, wat vrij vertaald zoveel betekend als zorg voor het algemeen welzijn, of zorg goed voor jezelf zodat je ook voor anderen kunt zorgen. Het 2e principe is het Seiryoku Zenyo, wat zoveel betekend als zorg dat je met zo min mogelijk inspanning een zo groot mogelijk resultaat bereikt..Deze beide principes probeer ik ook toe te passen in het dagelijks leven. Over deze judo principes en de toepassing daarvan in allerlei dagelijkse situaties of gedachten, gaat dit Blog.

Eenvoud

Jita KyoeiPosted by Michel van Loo Fri, February 09, 2018 10:29:02

Het leven in al zijn facetten is verre van eenvoudig, maar dat betekend niet dat je ‘niet’ naar eenvoud kunt leven. Er is veel verwarring rondom de begrippen ‘eenvoud’ en ‘eenvoudig’. Vaak worden ze door elkaar gebruik omdat men er vanuit gaat dat ze ook hetzelfde betekenen, wat zeker niet zo is.

Eenvoudig betekend zoveel als ‘zonder al te veel moeite of tegenslag’ terwijl eenvoud gebaseerd is op bescheidenheid, op de afwezigheid van versierselen of pracht en praal. Eenvoudigheid overkomt je terwijl ‘eenvoud’ door jezelf wordt bepaald.

Als we naar de principes van het judo kijken zou je kunnen stellen dat deze gebaseerd zijn op ‘eenvoud’. Het principe Sieryoku Zenyo betekend zoveel als met zo min mogelijke inspanning een zo groot mogelijk resultaat behalen. Het past hierbij dus niet dat je allerlei fratsen gaat toepassen of onnodige inspanning gaat doorvoeren. Eenvoud is dus van groot belang bij het Sieryoku Zenyo.
Het Jita Kyoei, het andere judo principe, is gebaseerd op zelfontwikkeling ten gunste van het algemeen welzijn. Ook nu is eenvoud een van de pijlers van dit principe, althans zo zie ik dit. Door eenvoud toe te passen vergroot je de effectiviteit, het behalen van je eigen doel(en) en de groepsdoelstelling(en).

Judo is dus in mijn optiek gebaseerd op eenvoud maar judo is zeker niet eenvoudig. Om effectief te zijn in het judo moet je veel investeren in training, dus in tijd. Judotechnieken zijn effectief omdat ze bestaan uit eenvoud. Het aanleren van deze eenvoud is echter verre van eenvoudig. Iedere judoka op welk niveau dan ook moet continue blijven trainen op de ver-volmaaktheid van de techniek waarbij gelijk gesteld kan worden dat deze volmaaktheid nooit bereikt zal worden. Tijdens een judowedstrijd gaat het erom dat je de tegenstander elimineert (of overwint) door deze op zijn rug te werpen, door hem ten minste 20 seconden in een houdgreep te houden of middels een verwurging of omstrengeling te laten afkloppen (opgeven). De eenvoud zit in het gebruiken van de beschikbare middelen. Het meest voor de hand liggend beschikbaar middel tijdens een wedstrijd is als het ware je tegenstander. De kracht van je tegenstander wordt gebruikt in het eigen voordeel, en door te zorgen dat je tegenstander zijn balans wordt verstoord zal ook dat in je voordeel werken.
De eenvoud is dus in deze gekoppeld aan de beschikbaarheid van je tegenstander!

Eenvoud op of buiten de tatami is nooit een zelfstandig doel. Eenvoud is een middel om doelen te kunnen bereiken. Wanneer je te veel bezig bent om eenvoud door te voeren is er al geen sprake meer van eenvoud! Eenvoud moet een vanzelfsprekendheid zijn. Ik heb eerder benoemd dat eenvoudig iets is wat je ‘overkomt’, toch denk ik dat je door met eenvoud te leven het leven op zichzelf eenvoudiger wordt.

Tot slot; Het is zeker niet eenvoudig om in eenvoud te handelen!



  • Comments(0)//www.judotwins.nl/#post2

Zelfreflectie

Jita KyoeiPosted by Michel van Loo Wed, January 17, 2018 15:17:37

Kijk naar jezelf en oordeel naar wat je echt ziet!

Het is vaak lastig om te oordelen over een ander, laat staan om dat over jezelf te doen.
Velen oordelen over zichzelf door dit oordeel af te zetten tegen te successen die ze behalen. Het winnen, geluk hebben of rijk worden is ‘iets’ wat goed voelt en wordt dan ook gekoppeld aan succesvol zijn. Op welke wijze je rijk bent geworden of hoe je aan de ‘winst’ bent gekomen wordt vaak vergeten, onbewust of zelf bewust.

Op weg naar succes kom je vele obstakels tegen. De wijze waarop je deze obstakels benadert vormen de waarde van je succes en zijn daarmee verbonden aan ‘hoe’ je bent. Er zijn vele voorbeelden van op het oog zeer succesvolle mensen die hun succes koppelen aan goedheid. Toch is succes iets heel anders dan goed bezig zijn. Wanneer je miljoenen verdient door het inzetten van ongeoorloofde middelen of over de rug van andere ben je weliswaar succesvol maar betuigd dit zeker niet van goedheid. Rijk of succesvol zijn, zijn vaak slecht oppervlakkige waarnemingen.

De kunst om een waar oordeel over jezelf te vormen hangt samen met wat je wil zien en wat je niet wil zien of kunt zien.
Je moet bereid zijn om in de spiegel van je eigen ziel te kijken, hoe moeilijk of pijnlijk dit ook soms kan zijn.
Leer jezelf kennen door je eigen keuzes te begrijpen. Pas wanneer je jezelf volledig begrijp, zie je hoe anderen jou zien.
Wanneer je ziet wat anderen zien, kan je pas echt een oordeel over jezelf vormen.

Het in de spiegel van je eigen ziel kijken is niet eenmalig, maar moet je iedere dag weer opnieuw doen. De wereld om je heen verandert zo snel dat je telkens opnieuw moet kijken hoe jezelf hiermee omgaat.

Er is een Japanse traditie die direct gebaseerd is op het kijken in de spiegel van je ziel, het Kagami Biraki.
Iedere 2e zondag van het nieuwe jaar wordt op een feestelijke wijze het openbreken van de spiegel gevierd door het drinken van Sake en het eten van Mochi (kleefrijstcakejes).

Een Japanse legende vertelt het volgende verhaal:
Binnen een groep van een aantal goden was een groepslid die enorm wreed was in zijn gedrag en daden. Zijn mede goden konden hiermee niet overweg en verbande de wrede god uit de groep. Niet wetend waarnaartoe te gaan belande de wrede god in een grot alwaar hij zich schuil hielt voor de wereld om hem heen. Naar een tijdje ontdekte de wrede god een spiegelachtig object. Hij werd aangetrokken tot dit object en het object dwong hem te kijken naar wie hij daadwerkelijk was. Hoe dieper hij keek, hoe meer hij zijn eigen wreedheden zag. Naar jaren te hebben gekeken in de spiegel, en te leren van wat hij zag, keerde de god terug naar de andere goden die onmiddellijk zagen dat de god veranderd was in zijn hele doen en laten.

Uiteindelijk werd het beeld van een spiegel gebruikt om de 'gewone mensen' te vertellen dat zij altijd naar zichzelf moeten kijken en daarmee zichzelf moeten beoordelen voor wat ze daadwerkelijk zijn en voor wat ze doen. Deze manier van persoonlijke reflectie kan leiden tot een beter karakter en oprechtere daadkracht…… voorwaarde blijft wel dat je zelf diep genoeg in deze spiegel wil kijken!





  • Comments(4)//www.judotwins.nl/#post1